روزهای فراموش ناشدنی این روزها، روزهایی ماندگار و فراموش ناشدنی در تاریخ ملت بزرگ ماست، روزهای پیروزی انقلاب اسلامی است؛ انقلابی که رساترین فریاد تاریخ، یعنی امام امت، آن را رهبری کرد و به فرجام رساند و برای حفظ آن، با تمام وجود تلاش کرد. انقلابی که مبتنی بر بینش عمیق توحیدی و الهام گرفته از انقلاب سرخ عاشورای حسینی بود، که در آن عده ای قلیل، با اعتقادی وسیع و راسخ، نیروهای کفر و باطل را شکست دادند و چشم قدرتمندان را خیره ساختند. با پای گذاردن در دایره معنویت و ایثار و شهادت بود که فرزانگان خاک، از این سرزمین پاک، به سوی افلاک، پر گشودند و تا نهایت تاریخ جاودانه شدند.یاد تمامی شهیدان انقلاب اسلامی همیشه سبز باد.فرصت بازنگری دهه فجر، فرصت بازنگری در ارزش ها و آرمان هاست؛ و این که چه بودیم و چه می کردیم و چه می خواستیم، و اکنون کجاییم و چه می کنیم. کمترین ثمره این انقلاب، گشودن فصلی نو در تاریخ معاصر است و این کم چیزی نیست. آیا احساس سربلندی نمی کنید که آیین و مکتب شما، یعنی اسلام حیات بخش، امروز در دل میلیون ها انسان ناامید و سرخورده بارقه امید آفریده و آنان به نجات خویش در پناه اسلام، امیدوار و دلخوش اند، و در این راه، عاشقانه تلاش می کنند؟خورشید فجر آفرین وقتی که امام آمد، ستم رفت، شاه رفت و پلیدی و تباهی و سیاهی رخت بربست. وقتی که امام آمد، لاله ها سر از خاک برآوردند و فرشی

فرهنگ راهکارهای شایع موجه در یک جامعه است برای رفع هرگونه نیاز واقعی یا غیر واقعی. فرهنگ همواره نرمافزار است و تمدن شامل آن و سخت افزارهاست. به عبارت سادهتر فرهنگ آن چیزی است که مردم با آن زندگی میکنند. فرهنگ ازآنِ مردم است؛ ادوارد تایلور (۱۹۱۷–۱۸۳۲) فرهنگ را، مجموعه پیچیدهای از دانشها، باورها، هنرها، قوانین، اخلاقیات، عادات و هرچه که فرد به عنوان عضوی از جامعه از جامعهٔ خویش فرامیگیرد تعریف میکند.هر منطقه از هر کشوری میتواند فرهنگ متفاوتی با دیگر مناطق آن کشور داشته باشد.فرهنگ به وسیلهٔ آموزش، به نسل بعدی منتقل میشود؛ در حالی که ژنتیک به وسیلهٔ وراثت منتقل میشود. مثلاً گفتگو به زبان فارسی یک راهکار است بر رفع نیاز رو در رو سخن گفتن و زبان چینی راهکاری دیگر برای مردمانی دیگر برای رفع همین نیاز است.فرهنگ، راه مشترک زندگی، اندیشه و کنش انسان در یک جامعه است. فرهنگ در بر گیرندهٔ این موارد است: ۱. سازگاری کلی با نیازهای غریزی و فطری واقتصادی یا محیط جغرافیایی پیرامون؛ ۲. سازمان مشترکی که برای فرونشاندن نیازهای اجتماعی و سیاسی که از محیط پیرامون برخاستهاند، پیدا شده است؛ ۳. مجموعهٔ مشترکی از اندیشهها و دستاوردها.فرهنگ شامل هنر، ادبیات، علم، آفرینشها، فلسفه و دین است.فرهنگها دارای عناصر بسیارند که بطور آمیزه و نامیزهٔ معنایی در جامعه شناورند و درست از میان خودآگاه و ناخودآگ

 شیخ علی محمد فقیه حبیب آبادیایشان از علما، فضلا و مدرسین اصفهان، در حدود سال 1300ق در حبیب آباد  برخواراصفهان ولادت یافت. تحصیلات خویش را در نزد علمای اصفهان از جمله آقا سید محمد باقر درچه ای، سید عبدالحسین سیدالعراقین، آخوند ملا عبدالکریم گزی، جهانگیرخان قشقایی، آقا جلال مسجد شاهی، میرزا عبدالحسین مسجد شاهی، سید مهدی درچه ای، سید محمدرضا خراسانی و آخوند ملا حسین فشارکی گذرانید و به درجات عالی علمی نائل گردید تا جایی که از سوی استادش، سید عبدالحسین سیدالعراقین، موفق به اخذ اجازة اجتهادی گردید.ملا حسین فشارکی او را عالمی عادل می دانست. معلم حبیب-آبادی نیز وی را عادل دانسته و با او نماز می خواند. وی در حدود سی سال در قریة حبیب آباد به امامت جماعت و موعظه اشتغال داشت. در سال 1327ق به اصفهان آمد و در مدرسة کاسه گران به تدریس شرح لمعه و قوانین مشغول گردید. با این وجود هیچ گاه از مطالعه و فراگیری علم غافل نبود. وی در حوزة درس شیخ محمد حسین امام نجفی و سید محمدرضا خراسانی شرکت می-نمود و در مدرسة چهارباغ حجره داشت. از شاگردان وی می توان به رجبعلی گلزار، شیخ عباس ربنی خوراسگانی و ابراهیم جواهری اشاره نمود. بنا بر اظهار برخی از شاگردانش وی مردی دیندار، خوشخو و نیک نفس بود و از حیث معلومات نسبت به بسیاری از مدرسین مدرسة چهارباغ رجحان داشت. با قناعت بسیار زندگی نموده و از مختص

«علی خیری حبیب آبادی» متولد ۱۳۵۶ در شهر حبیب آباد برخوار، خوشنویسی را از سال ۱۳۶۶ با راهنمایی و تشویق آقای «احمد اشرافی»، از فرهنگیان دلسوز آموزش و پرورش آغاز کرد و از سال ۱۳۶۷ از تعالیم جناب آقای «علی اکبر رضوانی»، دبیر متعهد هنر در مدرسه راهنمایی آیت الله ادیب « ره» شهر «حبیب آباد برخوار» اصفهان به مدت چهار سال تا سال ۱۳۷۱ استفاده نمود. همزمان با آموزش در مسابقات دانش آموزی در سطح شهرستان و استان شرکت نموده و موفق به کسب رتبه های برتر شد. در ادامه بطور جدی از رسم الخط استاد الاساتید «غلامحسین امیر خانی» و آثار منتشره از ایشان استفاده وافری برد، بطوری که در مراجعت به انجمن خوشنویسان اصفهان در سال ۱۳۷۹ و شرکت در کلاسهای استاد گرانقدر «مهدی فروزنده» توانست در سال ۱۳۸۰ مستقیماً در آزمون ممتاز شرکت نماید و موفق به قبولی و کسب رتبه نخست گردد. تحصیلاتش را تا مقطع کارشناسی در رشته زبان و ادبیات فارسی ادامه داد و در سال ۱۳۸۸ در آزمون مدرسی انجمن خوشنویسان ایران پذیرفته شد. در این مقطع با راهنمایی چند تن از دوستان با سبک و سیاق قله های  خوشنویسی در قرون گذشته خصوصاً «میرعماد» و «میرزاغلامرضای اصفهانی» آشنا گردید و از آثار آن اساتید مشق نمود وهمزمان در سازمان میراث فرهنگی اصفهان مشغول فعالیت شده و از خوشنویسی و آثار کتیبه نگاری در بناهای تاریخی اصفهان استفاده نمود. پس از آن در بسیاری ا